Αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα σε τενοντίτιδες και θλάσεις: βοηθούν ή καθυστερούν την αποθεραπεία;

Ένα «τράβηγμα» στη γάμπα στο ποδόσφαιρο της Κυριακής, ένας ώμος που πονάει μετά από ώρες στον υπολογιστή, ένας αγκώνας που «διαμαρτύρεται» στο τένις. Η πρώτη κίνηση για τους περισσότερους είναι σχεδόν αυτόματη: ένα αντιφλεγμονώδες χάπι. Όμως βοηθά πραγματικά στην αποθεραπεία; Ή μήπως απλώς σκεπάζει τον πόνο, και σε ορισμένες περιπτώσεις καθυστερεί την επούλωση;

Η σύντομη απάντηση: τα αντιφλεγμονώδη και τα παυσίπονα ανακουφίζουν από τον πόνο τις πρώτες ημέρες, αλλά δεν θεραπεύουν τον τραυματισμό. Η παρατεταμένη χρήση τους μπορεί να δυσκολέψει την επούλωση και να προκαλέσει παρενέργειες. Παρακάτω εξηγούμε τι δείχνουν τα επιστημονικά δεδομένα και πώς να τα χρησιμοποιείτε σωστά.

Καινοτομία Σήμερα, Θρέψη Αύριο: Μετασχηματίζοντας τα Αγροδιατροφικά Συστήματα για ένα Βιώσιμο Μέλλον

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής 2026

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής 16 Οκτωβρίου 2026, έχει το κεντρικό μήνυμα «Καινοτομία σήμερα. Θρέψη αύριο», αναδεικνύοντας την επιτακτική ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση των παγκόσμιων αγροδιατροφικών συστημάτων. Σήμερα, η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τριπλή πρόκληση: την κλιματική αλλαγή, τη ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και την επισιτιστική ανασφάλεια. Η παραδοσιακή γεωργία και οι υπάρχουσες αλυσίδες εφοδιασμού αδυνατούν να ανταποκριθούν μακροπρόθεσμα χωρίς να εξαντλήσουν τους φυσικούς πόρους του πλανήτη. Η επιστημονική και τεχνολογική καινοτομία δεν αποτελεί πλέον επιλογή, αλλά τη μοναδική οδό για τη διασφάλιση της θρέψης των επόμενων γενεών.

Ο Μύθος των Διατάσεων: Γιατί η Λανθασμένη χρήση τους σαμποτάρει την απόδοση και καταστρέφει τους μύες σας

Για δεκαετίες, η εικόνα ενός αθλητή που τεντώνει στατικά τους μύες του πριν από τον αγώνα ή την προπόνηση θεωρούνταν το χρυσό πρότυπο της πρόληψης τραυματισμών. Σήμερα, η σύγχρονη αθλητική επιστήμη καταρρίπτει πλήρως αυτόν τον μύθο. Είτε είστε επαγγελματίας αθλητής που κυνηγάει τα κλάσματα του δευτερολέπτου, είτε καθημερινός αθλούμενος που θέλει να διατηρήσει το σώμα του υγιές, η λανθασμένη χρήση των διατάσεων μπορεί να προκαλέσει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκετε.

Οι στατικές διατάσεις στην προθέρμανση και οι επίμονες, βίαιες διατάσεις στο μυϊκό σύστημα αποτελούν δύο από τα μεγαλύτερα σφάλματα στη σύγχρονη προπονητική. Ας δούμε τι δείχνουν τα επιστημονικά δεδομένα.

Η απαξίωση των μεταπτυχιακών τίτλων στην Ιατρική

Ποιος τελικά πιστοποιεί την επιστημονική επάρκεια; Η πραγματική εκπαίδευση ή ο τίτλος της ειδικότητας;

Στην ελληνική ιατρική πραγματικότητα ακούγεται ολοένα συχνότερα μια φράση που παρουσιάζεται ως αυτονόητη αλήθεια:

«Το μεταπτυχιακό δεν δίνει επαγγελματικά δικαιώματα».

Πρόκειται για μια διατύπωση που, απομονωμένη από το περιεχόμενό της, μπορεί να είναι νομικά ορθή. Όταν όμως χρησιμοποιείται για να απαξιώσει την πρόσθετη πανεπιστημιακή εκπαίδευση ενός ήδη αδειοδοτημένου ιατρού, δημιουργεί σοβαρά επιστημονικά και θεσμικά ερωτήματα.

Ασφαλώς, ένας εκπαιδευτικός που αποκτά μεταπτυχιακό στην Ψυχολογία δεν γίνεται αυτομάτως ψυχολόγος.

Όμως ένας ιατρός που πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στην Αισθητική Ιατρική δεν προσπαθεί να γίνει ιατρός.

Το Σύνδρομο της «Κατόπιν Εορτής» Αυστηρότητας: Ποιος Ελέγχει Πραγματικά την Υγεία;

Το σενάριο είναι πλέον θλιβερά επαναλαμβανόμενο στην ελληνική πραγματικότητα και αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας βαθιάς θεσμικής παθογένειας. Ένας επώνυμος άνθρωπος, ένας αγαπημένος ηθοποιός ή τραγουδιστής, φεύγει ξαφνικά από τη ζωή, ή μια επώνυμη καταγγελία βλέπει το φως της δημοσιότητας. Μέσα σε λίγες ώρες, το σύμπαν της κρατικής γραφειοκρατίας ξυπνά από τον λήθαργο. Ελεγκτικοί μηχανισμοί που επί χρόνια παρέμεναν αδρανείς, μετατρέπονται αιφνιδίως σε «βασιλικότερους του βασιλέως».

Με όρους επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, ξεκινούν σαρωτικοί έλεγχοι, οι οποίοι δεν στοχεύουν στην ουσιαστική θωράκιση της δημόσιας υγείας, αλλά στον κατευνασμού της κοινής γνώμης και την αποποίηση των κρατικών ευθυνών. Είναι όμως αυτός ο σωστός τρόπος λειτουργίας ενός ευνομουμένου κράτους; Ή μήπως το πρόβλημα βρίσκεται βαθύτερα, στη δομή και τη φιλοσοφία των ίδιων των ελέγχων;

Το Ελληνικό Παράδοξο της Αισθητικής Ιατρικής: Συντεχνιακοί Περιορισμοί, Ελλιπής Δημόσια Εκπαίδευση και Επιστημονικές Αντιφάσεις

Η αισθητική ιατρική αποτελεί έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τομείς της σύγχρονης ιατρικής διεθνώς. Ενώ όμως στην υπόλοιπη Ευρώπη διαμορφώνονται σύγχρονα, αυστηρά αλλά συμπεριληπτικά πλαίσια πιστοποίησης, στην Ελλάδα παρατηρείται ένα πρωτοφανές θεσμικό και επιστημονικό παράδοξο: ένα απόλυτα κλειστό και συντεχνιακό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην ίδια τη φύση των πράξεων.   

Η τέχνη του να μεγαλώνεις ενεργά: Από την επιβίωση στη δημιουργία

«Μεγαλώνω όμορφα σημαίνει σταματώ να κοιτάζω το ρολόι του χρόνου με φόβο. Αν συχνά πιάνεις τον εαυτό σου να λέει "ακόμα καλά είμαστε", ίσως χωρίς να το καταλαβαίνεις παγιδεύεσαι σε μια μοιρολατρία που σου στερεί τη ζωντάνια. Ας δούμε πώς η αλλαγή στις λέξεις μας μπορεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που γερνάμε.»

Τεχνητή νοημοσύνη στην ιατρική: οφέλη και κίνδυνοι

Πώς βοηθά τον γιατρό

• Γραφειοκρατία και τεκμηρίωση: σύνταξη ιστορικού, επιστολών και περιλήψεων, καθώς και καταγραφή της επίσκεψης με φωνητική υπαγόρευση. Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο άμεσο κέρδος, γιατί απελευθερώνει χρόνο για τον ασθενή.
• Υποστήριξη απόφασης: διαφορική διάγνωση ως «δεύτερη σκέψη», έλεγχος αλληλεπιδράσεων φαρμάκων, υπενθύμιση κατευθυντήριων οδηγιών.
• Αναγνώριση προτύπων: απεικόνιση, ΗΚΓ, δερματοσκόπηση και βυθοσκόπηση, όπου σε ορισμένες εφαρμογές η ακρίβεια πλησιάζει ή ξεπερνά τον ειδικό.
• Ενημέρωση: γρήγορη σύνοψη βιβλιογραφίας.
• Επικοινωνία: απλοποιημένες εξηγήσεις, φυλλάδια και οδηγίες σε γλώσσα κατανοητή για τον ασθενή.

Πώς βοηθά τον ασθενή

• Κατανόηση μιας διάγνωσης ή ενός αποτελέσματος εξετάσεων σε απλή γλώσσα.
• Προετοιμασία για την επίσκεψη: ποιες ερωτήσεις να κάνει και τι να αναφέρει.
• Συμμόρφωση στη θεραπεία και υποστήριξη στον τρόπο ζωής (διατροφή, άσκηση, ύπνος).
• Πρόσβαση σε πληροφορία οποιαδήποτε ώρα, που όταν χρησιμοποιείται σωστά μειώνει το άγχος αντί να το αυξάνει.

Βιοσυντονισμός, «παράσιτα» και αντιπαρασιτικά μηχανήματα: τι λέει η επιστήμη

Το βιοενεργειακό τεστ δεν έχει αποδεδειγμένη διαγνωστική αξία, τα παράσιτα δεν ευθύνονται για «όλες» τις δυσλειτουργίες του οργανισμού και τα «αντιπαρασιτικά» μηχανήματα δεν έχουν δείξει θεραπευτικό όφελος. Αυτό είναι το συμπέρασμα της διαθέσιμης έρευνας των τελευταίων 30 ετών.

Στο ιατρείο συναντώ συχνά ασθενείς που έκαναν ένα τέτοιο τεστ. Τους είπαν ότι έχουν «παράσιτα», «τοξίνες» ή «δυσανεξίες» και τους πρότειναν συνεδρίες με ειδικό μηχάνημα. Οι περισσότεροι έχουν πραγματικά συμπτώματα: κόπωση, φούσκωμα, πόνους, αϋπνία. Αξίζουν μια σωστή εξήγηση και μια σωστή διερεύνηση.

Πεθαίνουν όσοι εμβολιάστηκαν; Τι δείχνουν πραγματικά τα στοιχεία

Το επιχείρημα που ακούμε

Σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αντιεμβολιαστικούς κύκλους επαναλαμβάνεται συχνά ο ισχυρισμός: «οι εμβολιασμένοι πεθαίνουν καθημερινά» και «αυξήθηκαν παγκοσμίως οι θάνατοι εξαιτίας των εμβολίων κατά του COVID-19». Το επιχείρημα βασίζεται συνήθως σε δύο παρατηρήσεις που είναι εν μέρει αληθινές αλλά ερμηνεύονται λανθασμένα:

1. Όντως, ο κόσμος βίωσε παρατεταμένη αύξηση της συνολικής θνησιμότητας (excess mortality) μετά το 2020, που σε πολλές χώρες συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.
2. Όντως, καθημερινά πεθαίνουν άνθρωποι που έχουν εμβολιαστεί.

Το πρόβλημα είναι η αιτιώδης σύνδεση που γίνεται ανάμεσα στα δύο. Ας δούμε τι λέει η επιστημονική βιβλιογραφία.