«Μεγαλώνω όμορφα σημαίνει σταματώ να κοιτάζω το ρολόι του χρόνου με φόβο. Αν συχνά πιάνεις τον εαυτό σου να λέει "ακόμα καλά είμαστε", ίσως χωρίς να το καταλαβαίνεις παγιδεύεσαι σε μια μοιρολατρία που σου στερεί τη ζωντάνια. Ας δούμε πώς η αλλαγή στις λέξεις μας μπορεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που γερνάμε.»
Η παγίδα της «επιβίωσης»: Γιατί το «ξυπνήσαμε και σήμερα» μας κρατάει στάσιμους και πώς να αλλάξουμε οπτική
«Ξυπνήσαμε και σήμερα», «Δόξα τω Θεώ, ακόμα είμαστε καλά». Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτές τις φράσεις ή τις έχουμε ψιθυρίσει κι εμείς οι ίδιοι; Στο πρώτο άκουσμα, μοιάζουν με λόγια ευγνωμοσύνης. Στην πραγματικότητα, όμως, όταν μετατρέπονται σε καθημερινό μότο, κρύβουν μια βαθιά, συγκεκαλυμμένη μοιρολατρία. Είναι η λεκτική αποτύπωση μιας στάσης ζωής που δεν κοιτάζει μπροστά, αλλά στέκεται φοβισμένη απέναντι στο αύριο.
Όταν εστιάζουμε αποκλειστικά στο ότι «είμαστε καλά προς το παρόν», αναγνωρίζουμε μεν την ευθραυστότητα της ανθρώπινης φύσης, αλλά παγιδευόμαστε σε αυτήν. Μετατρέπουμε τη ζωή από μια δημιουργική περιπέτεια σε μια διαρκή άμυνα, όπου η επιτυχία μετριέται απλώς με την αποφυγή του κακού. Ο άνθρωπος όμως δεν γεννήθηκε μόνο για να επιβιώνει καρτερικά, αλλά για να εξελίσσεται, να δημιουργεί και να προχωρά μπροστά.
Αν θέλουμε να σπάσουμε αυτόν τον κύκλο της παθητικότητας, πρέπει να αλλάξουμε ριζικά την οπτική μας μέσα από συγκεκριμένες νοητικές ασκήσεις και αναπλαισιώσεις:
- Αντικαταστήστε την παθητική ευγνωμοσύνη με ενεργή δημιουργία. Το να είμαστε υγιείς και ζωντανοί σήμερα δεν είναι το τέρμα της ημέρας, αλλά η αφετηρία της. Αντί η σκέψη σας να σταματά στο «είμαστε καλά», μετατρέψτε το σε ερώτηση: «Εφόσον είμαι καλά και έχω αυτή την ημέρα, τι μπορώ να χτίσω, να μάθω ή να προσφέρω σήμερα;».
- Αποδεχτείτε την αβεβαιότητα ως ελευθερία, όχι ως απειλή. Η ζωή είναι πράγματι εφήμερη και απρόβλεπτη. Αυτό όμως δεν πρέπει να λειτουργεί ως δικαιολογία για στασιμότητα, αλλά ως το απόλυτο κίνητρο για δράση. Η συνειδητοποίηση ότι ο χρόνος μας είναι περιορισμένος σημαίνει ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να τον σπαταλάμε στην αναμονή ή στον φόβο.
- Θέστε μακροπρόθεσμους στόχους, ακόμα και στους πιο αβέβαιους καιρούς. Η μοιρολατρία ανθίζει όταν ζούμε μόνο για το επόμενο εικοσιτετράωρο. Σχεδιάστε το μέλλον σας, βάλτε στόχους για τον επόμενο χρόνο ή την επόμενη πενταετία και δεσμευτείτε σε αυτούς. Το να ρισκάρεις και να ονειρεύεσαι είναι η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης απέναντι στη φθορά.
- Αλλάξτε το εσωτερικό και εξωτερικό σας λεξιλόγιο. Οι λέξεις που επιλέγουμε διαμορφώνουν την πραγματικότητά μας. Απομακρυνθείτε από εκφράσεις που υποδηλώνουν ότι είστε έρμαια της τύχης ή των περιστάσεων. Χρησιμοποιήστε ενεργητικά ρήματα που δείχνουν πρόθεση, επιλογή και προσωπική ευθύνη για την πορεία σας.
Η αναγνώριση της ανθρώπινης ευθραυστότητας δεν πρέπει να μας καθηλώνει στο έδαφος. Αντίθετα, πρέπει να λειτουργεί ως το καύσιμο που μας ωθεί να πετάξουμε ψηλότερα, αφήνοντας πίσω τα δεδομένα και κοιτάζοντας με θάρρος και αισιοδοξία το μέλλον. Η ζωή δεν είναι κάτι που απλώς μας συμβαίνει· είναι κάτι που συνδιαμορφώνουμε κάθε μέρα με τις πράξεις μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου