«Κάτσε ίσια». «Μη σκύβεις». «Κοιμήσου ανάσκελα». Οι περισσότεροι μεγαλώσαμε με την ιδέα ότι υπάρχει μία σωστή στάση σώματος και ότι κάθε απόκλιση από αυτήν φθείρει τη σπονδυλική στήλη. Τα τελευταία χρόνια, όμως, η επιστημονική έρευνα έχει αλλάξει σημαντικά την εικόνα: η στάση καθαυτή έχει μικρότερη σημασία απ’ όσο νομίζαμε, ενώ η διάρκεια που μένουμε ακίνητοι σε οποιαδήποτε θέση και η ποικιλία κίνησης έχουν πολύ μεγαλύτερη. Σε αυτό το άρθρο συγκεντρώνω τι δείχνουν οι πιο αξιόπιστες μελέτες για τις τρεις βασικές στάσεις της καθημερινότητας – την καθιστή, την ύπτια (τον ύπνο) και την όρθια – και τι σημαίνουν πρακτικά για εσάς.
1. Υπάρχει «σωστή» στάση;
Τι λέει η έρευνα
Μια συστηματική ανασκόπηση 43 συστηματικών ανασκοπήσεων (Swain και συν.,
2020) κατέληξε ότι δεν υπάρχει συναίνεση στη βιβλιογραφία ότι συγκεκριμένες
στάσεις της σπονδυλικής στήλης ή η καθιστική εργασία προκαλούν οσφυαλγία
[1]. Την ίδια χρονιά, μια ομάδα φυσικοθεραπευτών-ερευνητών δημοσίευσε στο
Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy το άρθρο «Sit Up Straight:
Time to Re-evaluate», με επτά μηνύματα προς τους ασθενείς: δεν υπάρχει μία
σωστή στάση, οι διαφορές στη στάση μεταξύ ανθρώπων είναι φυσιολογικές, η στάση
επηρεάζεται από τη διάθεση και τις πεποιθήσεις μας, η άνετη στάση είναι
διαφορετική για τον καθένα, η σπονδυλική στήλη είναι ισχυρή και ανθεκτική, το
«σκύψιμο» και η εναλλαγή στάσεων είναι ασφαλή, και το κάθισμα από μόνο του δεν
είναι επικίνδυνο [2].
Αυτό δεν σημαίνει ότι η στάση δεν έχει καμία σημασία. Σημαίνει ότι το
ερώτημα «ποια είναι η σωστή στάση;» πρέπει να αντικατασταθεί από το «πόση ώρα
μένω ακίνητος και πόσο συχνά αλλάζω θέση;».
2. Καθιστή στάση: το
πρόβλημα είναι ο χρόνος, όχι μόνο η γωνία
Τι δείχνουν οι μελέτες
Η πιο ισχυρή τεκμηρίωση αφορά τη συνολική διάρκεια του καθίσματος.
Σε μια εναρμονισμένη μετα-ανάλυση 36.383 ατόμων με αντικειμενική μέτρηση
(επιταχυνσιόμετρα), ο κίνδυνος θανάτου από κάθε αιτία άρχιζε να αυξάνεται
απότομα πάνω από τις 9,5 ώρες καθιστικής συμπεριφοράς την ημέρα· στις 10 ώρες ο
σχετικός κίνδυνος ήταν 1,48 και στις 12 ώρες 2,92, ανεξάρτητα από την άσκηση
[3].
Σημασία όμως έχει και πώς κατανέμεται το κάθισμα. Η μελέτη REGARDS
(7.985 ενήλικες άνω των 45 ετών) έδειξε ότι όσοι κάθονταν σε μεγάλα, αδιάκοπα
διαστήματα των 60–90 λεπτών είχαν σημαντικά υψηλότερη θνησιμότητα σε σχέση με
όσους διέκοπταν το κάθισμα κάθε λιγότερο από 30 λεπτά – ακόμη και με τον ίδιο
συνολικό χρόνο καθίσματος [4]. Παράλληλα, η μετα-ανάλυση των Ekelund και συν.
στο Lancet, με δεδομένα από πάνω από 1 εκατομμύριο άτομα, έδειξε ότι 60–75
λεπτά μέτριας σωματικής δραστηριότητας την ημέρα (π.χ. ζωηρό περπάτημα) μπορούν
να εξουδετερώσουν σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο από 8+ ώρες καθίσματος – κάτι
που, δυστυχώς, πετυχαίνει μόνο ένας στους τέσσερις [5].
Όσο για τα γραφεία εργασίας καθιστής–όρθιας θέσης (sit-stand desks), η
ανασκόπηση Cochrane (34 μελέτες, 3.397 συμμετέχοντες) βρήκε ότι μειώνουν το
κάθισμα στη δουλειά κατά περίπου 100 λεπτά ημερησίως βραχυπρόθεσμα και 57 λεπτά
μεσοπρόθεσμα, με χαμηλή όμως ποιότητα τεκμηρίωσης ως προς τα οφέλη στην υγεία
[6]. Είναι χρήσιμο εργαλείο, όχι πανάκεια.
Πρακτικές οδηγίες
•
Διάλειμμα κίνησης κάθε 30 λεπτά: σηκωθείτε,
περπατήστε 1–2 λεπτά, πιείτε νερό. Είναι η πιο τεκμηριωμένη συμβουλή του
άρθρου.
•
Ρύθμιση θέσης: πέλματα στο πάτωμα ή σε υποπόδιο,
ισχία ελαφρώς ψηλότερα από τα γόνατα, οθόνη στο ύψος των ματιών σε απόσταση
περίπου μιας απλωμένης παλάμης, αγκώνες κοντά στον κορμό στις 90° περίπου.
•
Υποστήριξη οσφύος: η πλάτη της καρέκλας να
«αγκαλιάζει» την οσφυϊκή καμπύλη· η ελαφρώς ανακλινόμενη πλάτη (100–110°) είναι
συχνά πιο άνετη από την αυστηρά κάθετη.
• Αλλάζετε θέση: η «καλύτερη στάση είναι η επόμενη». Το να καθίσετε για λίγο πιο χαλαρά δεν βλάπτει· το να μείνετε δύο ώρες ακίνητοι, ναι.
3. Ύπτια στάση και ύπνος:
πώς να ξεκουράζετε πραγματικά τη σπονδυλική στήλη
Τι δείχνουν οι μελέτες
Περνάμε το ένα τρίτο της ζωής μας στο κρεβάτι, όμως η στάση ύπνου έχει
μελετηθεί λιγότερο από την καθιστή. Μια ανασκόπηση σκοπού (scoping review) των
Cary και συν. (2019) εντόπισε ότι τα υπάρχοντα δεδομένα συνδέουν κυρίως τις
πλάγιες θέσεις με στροφή του κορμού και την πρηνή θέση
(μπρούμυτα) με πρωινά συμπτώματα στη σπονδυλική στήλη, ενώ η ύπτια και η
υποστηριζόμενη πλάγια θέση θεωρούνται πιο ουδέτερες [7]. Η ίδια ομάδα, με
νυχτερινή καταγραφή μέσω υπέρυθρων καμερών, βρήκε ότι όσοι ξυπνούσαν με πόνο ή
δυσκαμψία στον αυχένα περνούσαν σχεδόν διπλάσιο χρόνο σε «προκλητικές» θέσεις
(185 έναντι 84 λεπτών) και παρέμεναν σε αυτές ακίνητοι για μεγαλύτερα
διαστήματα σε σύγκριση με όσους δεν είχαν συμπτώματα [8].
Με άλλα λόγια, και στον ύπνο ισχύει ο ίδιος κανόνας: το πρόβλημα δεν
είναι τόσο «η» θέση, όσο η παρατεταμένη ακινησία σε μια θέση που φορτίζει
ασύμμετρα τον αυχένα ή τη μέση.
Πρακτικές οδηγίες
•
Ύπτια θέση: ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατα
μειώνει την τάση στην οσφύ. Το μαξιλάρι κεφαλής να είναι χαμηλό, ώστε ο αυχένας
να μένει σε ουδέτερη θέση και όχι σε κάμψη.
•
Πλάγια θέση: μαξιλάρι ανάμεσα στα γόνατα για να
μένει η λεκάνη ευθυγραμμισμένη, και μαξιλάρι κεφαλής που γεμίζει το κενό
ανάμεσα στον ώμο και το κεφάλι. Αποφύγετε τη θέση όπου ο ένας ώμος «πέφτει»
μπροστά και ο κορμός στρίβει.
•
Πρηνής θέση: είναι η πιο επιβαρυντική για τον
αυχένα (παρατεταμένη στροφή του κεφαλιού). Αν δεν μπορείτε να την αποφύγετε,
βάλτε ένα λεπτό μαξιλάρι κάτω από τη λεκάνη και κοιμηθείτε χωρίς μαξιλάρι
κεφαλής.
•
Στρώμα: η καλύτερη τεκμηρίωση υπάρχει για
μέτριας σκληρότητας στρώματα σε άτομα με χρόνια οσφυαλγία – ούτε πολύ σκληρά
ούτε πολύ μαλακά.
4. Όρθια στάση: η
ορθοστασία δεν είναι «το αντίδοτο» στο κάθισμα
Τι δείχνουν οι μελέτες
Με την ανησυχία για το κάθισμα, πολλοί στράφηκαν στην ορθοστασία. Τα
δεδομένα όμως καλούν σε μέτρο. Συστηματική ανασκόπηση με μετα-ανάλυση 49
μελετών (88.158 συμμετέχοντες) στο British Journal of Sports Medicine βρήκε ότι
η παρατεταμένη ορθοστασία στην εργασία (πάνω από 4 ώρες την ημέρα) συνδέεται με
31% υψηλότερη πιθανότητα οσφυαλγίας, καθώς και με συμπτώματα στα κάτω άκρα [9].
Επιπλέον, σε προοπτική μελέτη 7.300 εργαζομένων στον Καναδά με 12ετή
παρακολούθηση, όσοι εργάζονταν κυρίως όρθιοι είχαν περίπου διπλάσιο κίνδυνο
καρδιακής νόσου σε σχέση με όσους εργάζονταν κυρίως καθιστοί (6,6% έναντι
2,8%), πιθανόν λόγω της φλεβικής στάσης και του αυξημένου φορτίου στην
κυκλοφορία [10].
Πρακτικές οδηγίες
•
Εναλλαγή, όχι αντικατάσταση: αν χρησιμοποιείτε
sit-stand γραφείο, ξεκινήστε με 15–30 λεπτά ορθοστασίας ανά ώρα, όχι με
ολόκληρες ώρες όρθιοι.
•
Μεταφέρετε το βάρος: εναλλάξ στο ένα και στο
άλλο πόδι, με ένα υποπόδιο 10–15 εκ. για να ακουμπάτε το ένα πόδι κατά
διαστήματα· αυτό «ξεκλειδώνει» την οσφύ.
•
Βάση στήριξης: πόδια στο άνοιγμα των ώμων,
γόνατα «μαλακά» (όχι κλειδωμένα σε πλήρη έκταση), βάρος κατανεμημένο σε όλο το
πέλμα.
•
Παπούτσια και δάπεδο: άνετα παπούτσια με
απορρόφηση κραδασμών και, όπου γίνεται, ελαστικά χαλάκια ορθοστασίας μειώνουν
την κόπωση των ποδιών.
•
Περπατήστε: το περπάτημα ενεργοποιεί τη «μυϊκή
αντλία» της γάμπας και είναι πολύ πιο ευεργετικό από τη στατική ορθοστασία.
Συνοπτικά
|
Στάση |
Τι δείχνουν οι μελέτες |
Πρακτική οδηγία |
|
Καθιστή |
Κίνδυνος από τη συνολική διάρκεια (>9,5
ώρες/ημέρα) και τα μεγάλα αδιάκοπα διαστήματα – όχι από μία «λάθος» γωνία. |
Διάλειμμα κίνησης κάθε 30 λεπτά, εναλλαγή
θέσεων, οθόνη στο ύψος των ματιών, ισχία ελαφρώς ψηλότερα από τα γόνατα. |
|
Ύπτια / ύπνος |
Οι «προκλητικές» πλάγιες θέσεις με στροφή του
κορμού και η πρηνής θέση συνδέονται με πρωινό πόνο στον αυχένα. Ύπτια και
υποστηριζόμενη πλάγια θέση είναι οι πιο ουδέτερες. |
Ύπτια: μαξιλάρι κάτω από τα γόνατα. Πλάγια:
μαξιλάρι ανάμεσα στα γόνατα, ώμοι–λεκάνη στην ίδια γραμμή. Μαξιλάρι που
γεμίζει το κενό αυχένα–στρώματος. |
|
Όρθια |
Παρατεταμένη ορθοστασία (>4 ώρες/ημέρα)
συνδέεται με +31% οσφυαλγία και με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο σε
επαγγέλματα συνεχούς ορθοστασίας. |
Εναλλαγή βάρους στα πόδια, υποπόδιο, άνετα
παπούτσια, μικρά διαλείμματα καθίσματος ή βάδισης. Η ορθοστασία δεν είναι
«αντίδοτο» στο κάθισμα. |
|
Πότε να απευθυνθείτε στον γιατρό σας Ο πόνος στη μέση ή στον αυχένα
που σχετίζεται με τη στάση είναι συνήθως καλοήθης και υποχωρεί με κίνηση και
προσαρμογές. Χρειάζεται όμως άμεση ιατρική εκτίμηση αν ο πόνος συνοδεύεται
από: μούδιασμα ή αδυναμία στα άκρα, διαταραχές ούρησης ή αφόδευσης, πυρετό,
ανεξήγητη απώλεια βάρους, ιστορικό κακοήθειας ή οστεοπόρωσης, πρόσφατο
τραυματισμό, ή αν είναι έντονος τη νύχτα και δεν ανακουφίζεται με καμία θέση. |
Συμπέρασμα
Η σύγχρονη έρευνα μας απαλλάσσει από το άγχος της «τέλειας» στάσης και
μεταφέρει το βάρος σε κάτι πιο απλό και πιο εφικτό: να μην μένουμε ακίνητοι για
πολύ. Καθίστε άνετα αλλά σηκωθείτε συχνά· κοιμηθείτε σε θέση που κρατά αυχένα
και λεκάνη ευθυγραμμισμένα· σταθείτε όρθιοι με εναλλαγές και όχι με το ζόρι.
Και, πάνω απ’ όλα, κινηθείτε: η σπονδυλική στήλη είναι φτιαγμένη για κίνηση,
όχι για στάσεις.
Αν έχετε επίμονο πόνο στη μέση ή τον αυχένα, μπορούμε να εκτιμήσουμε
μαζί τους παράγοντες που τον συντηρούν και να σχεδιάσουμε ένα εξατομικευμένο
πρόγραμμα κίνησης και εργονομικών προσαρμογών.
Βιβλιογραφία
[1] Swain CTV, Pan F,
Owen PJ, Schmidt H, Belavy DL. No consensus on
causality of spine postures or physical exposure and low back pain: A
systematic review of systematic reviews. J Biomech. 2020;102:109312.
[2]
Slater D, Korakakis V, O’Sullivan P, Nolan D, O’Sullivan K. "Sit Up
Straight": Time to Re-evaluate. J Orthop Sports Phys Ther.
2019;49(8):562-564.
[3]
Ekelund U, Tarp J, Steene-Johannessen J, et al. Dose-response associations between
accelerometry measured physical activity and sedentary time and all cause
mortality: systematic review and harmonised meta-analysis. BMJ. 2019;366:l4570.
[4]
Diaz KM, Howard VJ, Hutto B, et al. Patterns of Sedentary Behavior and Mortality in
U.S. Middle-Aged and Older Adults: A National Cohort Study. Ann Intern Med. 2017;167(7):465-475.
[5]
Ekelund U, Steene-Johannessen J, Brown WJ, et al. Does physical activity
attenuate, or even eliminate, the detrimental association of sitting time with
mortality? A harmonised meta-analysis of data from more than 1 million men and
women. Lancet. 2016;388(10051):1302-1310.
[6]
Shrestha N, Kukkonen-Harjula KT, Verbeek JH, Ijaz S, Hermans V, Pedisic Z.
Workplace interventions for reducing sitting at work. Cochrane Database Syst
Rev. 2018;6:CD010912.
[7]
Cary D, Briffa K, McKenna L. Identifying relationships between sleep posture
and non-specific spinal symptoms in adults: A scoping review. BMJ Open.
2019;9(6):e027633.
[8]
Cary D, Jacques A, Briffa K. Examining relationships between sleep posture,
waking spinal symptoms and quality of sleep: A cross sectional study. PLoS One.
2021;16(11):e0260582.
[9]
Coenen P, Parry S, Willerton L, et al. Associations of occupational standing with
musculoskeletal symptoms: a systematic review with meta-analysis. Br J Sports Med. 2018;52(3):176-183.
[10]
Smith P, Ma H, Glazier RH, Gilbert-Ouimet M, Mustard C. The Relationship
Between Occupational Standing and Sitting and Incident Heart Disease Over a
12-Year Period in Ontario, Canada. Am J Epidemiol. 2018;187(1):27-33.
[11]
World Health Organization. WHO guidelines on physical activity and sedentary
behaviour. Geneva:
WHO; 2020.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου