Περπατάμε, τρέχουμε, σχεδιάζουμε το αύριο και διεκδικούμε τον κόσμο με μια αυτονόητη αλαζονεία. Θεωρούμε το σώμα μας έναν αιώνιο, ακούραστο υπηρέτη. Ξυπνάμε το πρωί, πατάμε στα πόδια μας και ξεκινάμε για τη δουλειά χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτή η καθημερινή, απλή κίνηση κρύβει μέσα της τη μεγαλύτερη ψευδαίσθηση της ανθρώπινης φύσης: την ψευδαίσθηση ότι η υγεία είναι μια δεδομένη, ακλόνητη κατάσταση.
Μέχρι που έρχεται εκείνο το ένα δευτερόλεπτο. Μια απότομη κίνηση, ένα αναπάντεχο «κρακ» στη μέση, ή μια ξαφνική, βαθιά εξάντληση που σε καθηλώνει. Και ξαφνικά, η γη χάνεται κάτω από τα πόδια σου. Η απόσταση από το κρεβάτι μέχρι την τουαλέτα δεν είναι πια μια απλή διαδρομή λίγων μέτρων· μετατρέπεται σε έναν απροσπέλαστο, επώδυνο Γολγοθά. Σε αυτή την ακριβώς τη στιγμή, η αλαζονεία γκρεμίζεται και αποκαλύπτεται η τρομακτική ευθραυστότητα της ύπαρξής μας.
Τα Τρία Επίπεδα που Καταρρέουν Μαζί
Στην ομοιοπαθητική σκέψη, ο κορυφαίος δάσκαλος Γεώργιος Βυθούλκας δεν ορίζει την υγεία απλώς ως την απουσία ασθένειας. Την περιγράφει ως μια δυναμική ισορροπία που εκτείνεται σε 12 διαφορετικά Επίπεδα Υγείας και βιώνεται ταυτόχρονα σε τρεις άξονες: τη γεμάτη ενέργεια λειτουργία στο φυσικό επίπεδο, την ελευθερία από πάθη στο ψυχικό επίπεδο και τη διαύγεια στο νοητικό επίπεδο.Όταν όμως χτυπά ο πόνος, βλέπουμε στην πράξη πόσο σοφός είναι αυτός ο ορισμός, καθώς τα επίπεδα αυτά δεν είναι απομονωμένα, αλλά συγκοινωνούντα δοχεία:
- Το Φυσικό Μπλοκάρισμα: Ο οξύς πόνος στη μέση αιχμαλωτίζει το σώμα. Η ελευθερία της κίνησης χάνεται ακαριαία.
- Η Ψυχική Κατάρρευση: Το σώμα παρασύρει αμέσως την ψυχή. Νιώθεις ανίκανος, ανίσχυρος, ξαφνικά εξαρτημένος από τους άλλους. Ο φόβος και η απογοήτευση αντικαθιστούν τη σιγουριά.
- Η Νοητική Θολούρα: Η διαύγεια χάνεται. Η σκέψη σου δεν μπορεί πια να εστιάσει σε ιδέες, όνειρα ή υποχρεώσεις. Όλο το μυαλό σου περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από ένα πράγμα: πώς θα επιβιώσεις από το επόμενο δευτερόλεπτο πόνου.
Η Εύκολη Κατηφόρα και το Μονοπάτι της Επιστροφής
Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο στη θεωρία των επιπέδων υγείας είναι η ταχύτητα της πτώσης. Για να κατρακυλήσεις ένα, δύο ή τρία επίπεδα χαμηλότερα, δεν χρειάζεται χρόνος. Αρκεί μια στιγμή παραμελημένου στρες, ένας τραυματισμός ή μια βαθιά σωματική εξάντληση για να ξεκλειδώσουν την πόρτα των χαμηλότερων, πιο ευάλωτων βαθμίδων. Η κατηφόρα είναι απότομη, απρόσκλητη και ακαριαία.Η ανηφόρα, όμως, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Για να επιστρέψει ο οργανισμός σε ένα ανώτερο επίπεδο υγείας, απαιτείται χρόνος, τεράστια υπομονή και μια συνειδητή μάχη της «ζωτικής δύναμης» του σώματος. Η επάνοδος είναι επίπονη και, δυστυχώς, ποτέ εγγυημένη. Πολλές φορές, το σώμα και το μυαλό κουβαλούν τα «σημάδια» της πτώσης, αναγκάζοντάς μας να συμβιβαστούς με μια νέα, πιο περιορισμένη πραγματικότητα. Η υγεία που χάνεται μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, μπορεί να χρειαστεί μήνες ή χρόνια για να κερδηθεί ξανά – αν κερδηθεί ποτέ πλήρως.
Η Πρόληψη ως Ασπίδα Προστασίας
Απέναντι σε αυτή την εύθραυστη πραγματικότητα, η πρόληψη δεν είναι απλώς μια ιατρική συμβουλή, αλλά μια βαθιά πράξη σεβασμού προς τον εαυτό μας. Αν η πτώση στα χαμηλότερα επίπεδα υγείας παραμονεύει σε κάθε μας υπερβολή, τότε η πρόληψη είναι το καθημερινό μας ανάχωμα.Σύμφωνα και με τη φιλοσοφία του Βυθούλκα, η θωράκιση του οργανισμού ξεκινά πολύ πριν εμφανιστεί το σύμπτωμα. Πρόληψη σημαίνει να ακούμε τους ψιθύρους του σώματός μας πριν αυτοί γίνουν κραυγές πόνου. Σημαίνει να του δίνουμε την ξεκούραση που ζητά, να τρεφόμαστε σωστά, να γυμναζόμαστε για να κρατάμε τη μέση και τις αρθρώσεις μας δυνατές, αλλά και να προστατεύουμε την ψυχική μας ηρεμία από το τοξικό στρες. Όταν επενδύουμε στην πρόληψη, δεν αποφεύγουμε απλώς μια ασθένεια· κρατάμε τη «ζωτική μας δύναμη» σε εγρήγορση, εξασφαλίζοντας ότι ο οργανισμός μας θα παραμείνει στα ανώτερα επίπεδα υγείας για όσο το δυνατόν περισσότερο.
Η Ιερότητα της Κάθε Στιγμής
Αυτή η διαπίστωση δεν πρέπει να μας γεμίζει με τρόμο, αλλά με μια βαθιά, αναζωογονητική αφύπνιση. Αν η υγεία είναι τόσο εύθραυστη, τότε η κάθε μέρα που ξυπνάμε χωρίς πόνο δεν είναι απλώς «άλλη μια μέρα στη ρουτίνα». Είναι ένα ανεκτίμητο δώρο. Είναι μια νίκη.Το να μπορείς να λυγίσεις το σώμα σου για να δέσεις τα κορδόνια σου, το να έχεις τη δύναμη να περπατήσεις μέχρι την κουζίνα για να φτιάξεις καφέ, το να αναπνέεις ελεύθερα, είναι οι πραγματικές, μεγάλες ευτυχίες της ζωής. Η υγεία είναι το μοναδικό νόμισμα με το οποίο μπορούμε να «αγοράσουμε» ελευθερία και εμπειρίες στο παρόν.Ας σταματήσουμε να περιμένουμε την ασθένεια για να εκτιμήσουμε την αξία της όρθιας ζωής. Ας μάθουμε να χαιρόμαστε, να γιορτάζουμε και να ευγνωμονούμε για την κάθε στιγμή που το σώμα, η ψυχή και ο νους μας λειτουργούν σε αρμονία. Γιατί το «τώρα» που είμαστε υγιείς, είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου