Η οικοδόμηση ενός δυνατού, μυώδους σώματος μοιάζει με το χτίσιμο ενός πέτρινου πύργου. Απαιτεί μήνες, ίσως και χρόνια, επίμονης άσκησης και αυστηρής διατροφικής πειθαρχίας. Κάθε γραμμάριο μυϊκής μάζας κερδίζεται με ιδρώτα, σωστό προγραμματισμό και επαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης. Ωστόσο, αυτός ο «πύργος» έχει μια ιδιαιτερότητα: μπορεί να καταρρεύσει μέσα σε λίγες μόνο ημέρες ακινησίας.Αυτή η σκληρή βιολογική πραγματικότητα μας αναγκάζει να θέσουμε ένα κρίσιμο ερώτημα:
Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε ριζικά τον λόγο για τον οποίο γυμναζόμαστε;
Το Παράδοξο της Μυϊκής Μάζας: Δύσκολα Χτίζεται, Πανεύκολα Χάνεται
Το ανθρώπινο σώμα είναι ένας απόλυτα οικονομικός μηχανισμός. Οι μύες είναι ενεργοβόροι· απαιτούν πολλές θερμίδες για να συντηρηθούν. Αν το σώμα αντιληφθεί ότι δεν τους χρειάζεται —λόγω ακινητοποίησης ή ξαφνικής αποχής— ξεκινά αμέσως τη διαδικασία αποδόμησής τους για να εξοικονομήσει ενέργεια.
Μελέτες δείχνουν ότι η μυϊκή μάζα μπορεί να μειωθεί κατά 2% έως 5% για κάθε ημέρα πλήρους ακινησίας. Μέσα σε μία μόλις εβδομάδα, η προσπάθεια μηνών μπορεί να αρχίσει να ξεθωριάζει, ενώ η μυϊκή δύναμη μειώνεται ακόμα πιο γρήγορα. Ό,τι χτίζεται με κόπο, μπορεί να χαθεί σε μια στιγμή.Το πιο αποθαρρυντικό, όμως, έρχεται μετά: η επιστήμη της αποκατάστασης δείχνει ότι για να ξαναχτιστεί ο μυς που χάθηκε, απαιτείται έως και τριπλάσιος χρόνος από αυτόν που χρειάστηκε για να αποδομηθεί. Μια εβδομάδα αναγκαστικής ακινησίας μπορεί να μεταφραστεί σε σχεδόν έναν μήνα σκληρής προσπάθειας απλώς και μόνο για να επιστρέψουμε στο σημείο μηδέν.
Η Παγίδα της Υπερβολής
Στην προσπάθειά μας να προλάβουμε τον χρόνο ή να πετύχουμε το «τέλειο» αποτέλεσμα, συχνά οδηγούμαστε στην υπερβολή. Πιστεύουμε λανθασμένα ότι «όσο περισσότερο, τόσο καλύτερα». Όμως, η υπερβολική άσκηση (overtraining) φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα:
Αυξάνει την κορτιζόλη (την ορμόνη του στρες), η οποία διασπά τους μύες αντί να τους χτίζει.
Εξαντλεί το κεντρικό νευρικό σύστημα, οδηγώντας σε χρόνια κόπωση.
Αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο τραυματισμού, ο οποίος με τη σειρά του θα επιβάλει την αναγκαστική ακινησία που τόσο φοβόμαστε, ενεργοποιώντας τον φαύλο κύκλο της τριπλάσιας χρονικά αποκατάστασης.
Η Αναθεώρηση: Άσκηση για Ευεξία, Όχι για Ψύχωση
Αν η μυϊκή μάζα είναι τόσο εφήμερη και η επιστροφή της τόσο χρονοβόρα, τότε η εμμονή με τα ακραία αποτελέσματα είναι μια μάχη χαμένη από χέρι. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε νοοτροπία.
Δεν κάνουμε άσκηση για να «τιμωρήσουμε» το σώμα μας ή για να πιάσουμε ανέφικτα πρότυπα. Γυμναζόμαστε για να προσφέρουμε στο σώμα μας ευεξία, υγεία και μια φυσική, αρμονική ομορφιά. Η άσκηση πρέπει να είναι γιορτή των δυνατοτήτων του σώματος, όχι μια καταναγκαστική εργασία που μας εξαντλεί σωματικά και ψυχικά.
Συμπέρασμα
Η διατροφή και η προπόνηση είναι τα εργαλεία για να νιώθουμε ζωντανοί, δυνατοί και υγιείς στο παρόν. Η ομορφιά του σώματος είναι το φυσικό υποπροϊόν αυτής της υγείας, όχι ο μοναδικός σκοπός. Αντικαθιστώντας την υπερβολή με τη συνέπεια, το μέτρο και την ισορροπία, χτίζουμε ένα σώμα που δεν είναι απλώς «πρησμένο» για λίγο, αλλά λειτουργικό, ανθεκτικό και όμορφο για μια ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου