Ποιος τελικά πιστοποιεί την επιστημονική επάρκεια; Η πραγματική εκπαίδευση ή ο τίτλος της ειδικότητας;
Στην ελληνική ιατρική πραγματικότητα ακούγεται ολοένα συχνότερα μια φράση που παρουσιάζεται ως αυτονόητη αλήθεια:
«Το μεταπτυχιακό δεν δίνει επαγγελματικά δικαιώματα».
Πρόκειται για μια διατύπωση που, απομονωμένη από το περιεχόμενό της, μπορεί να είναι νομικά ορθή. Όταν όμως χρησιμοποιείται για να απαξιώσει την πρόσθετη πανεπιστημιακή εκπαίδευση ενός ήδη αδειοδοτημένου ιατρού, δημιουργεί σοβαρά επιστημονικά και θεσμικά ερωτήματα.
Ασφαλώς, ένας εκπαιδευτικός που αποκτά μεταπτυχιακό στην Ψυχολογία δεν γίνεται αυτομάτως ψυχολόγος.
Όμως ένας ιατρός που πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στην Αισθητική Ιατρική δεν προσπαθεί να γίνει ιατρός.
Είναι ήδη ιατρός.
Το μεταπτυχιακό αποτελεί πρόσθετη εκπαίδευση μέσα στο επιστημονικό πεδίο στο οποίο ήδη ανήκει.
Γιατί, λοιπόν, αντιμετωπίζεται συχνά σαν να μην έχει ουσιαστική σημασία για την επαγγελματική του επάρκεια;
